H Tεχνική του Light Drifting

0
73

Πολλοί θεωρούν, ότι πρόκειται για μία παραλλαγή της καθετής, χωρίς να έχει να επιδείξει κάποια νέα στοιχεία – μεγάλο λάθος. Η τεχνική αυτή, ξεκίνησε από Ιταλούς ψαράδες στην Τοσκάνη και τελικά ο χρόνος τους δικαίωσε, καθώς δεν πρόκειται για μια απλή παραλλαγή της καθετής, αλλά για μία πρωτοποριακή τεχνική, άξια να διαδοθεί. Είναι μία τεχνική, άρρηκτα συνδεδεμένη με ειδικό εξοπλισμό και στοχευμένο μαλάγρωμα.

Τώρα πια, μάλιστα, μπορούμε να θεωρήσουμε «εξειδικευμένα» και τα θηράματα στα οποία στοχεύουμε, καθώς πρόκειται για συναγρίδες, ροφούς, σκαθάρια, μεγάλα φαγκριά κλπ. Όταν πρωτοξεκίνησε η εφαρμογή της θεωρήθηκε ότι είναι μια τεχνική που ενδείκνυται κυρίως στα αφρόψαρα. Αυτό είναι ένα μεγάλο λάθος, χωρίς βέβαια, να μην παραμένουν και τα αφρόψαρα (μελανούρια, παλαμίδες, τονοειδή κλπ.) στην στόχευσή του.

Αυτό βέβαια που θα σας προκαλέσει εντύπωση και ερωτηματικά είναι, πώς γίνεται με το light drifting να βγάζουμε μεγάλους χαρακωτούς σαργούς. Πώς γίνεται, ένα ψάρι, σαν το σαργό, που ζει πάντα στο βυθό, να σηκώνεται αρκετά από αυτόν για να τραφεί ? Φαίνεται παράξενο, όμως είναι δυνατόν, κυρίως αν χρησιμοποιούμε τη σωστή μαλάγρα και την κατάλληλη αρματωσιά.

ΜΑΛΑΓΡΩΜΑ
Υπάρχουν, έτοιμες μαλάγρες στο εμπόριο, πολύ αποτελεσματικές, οι οποίες κατασκευάζονται μετά από υποδείξεις πρωταθλητών στο είδος και που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε πολύ εύκολα. Εγώ προσωπικά, σας προτείνω δύο πολύ αξιόπιστες, στο είδος εταιρείες, τη γνωστή Shark, όπως και την Antique Pasture. Υπάρχουν και άλλες αξιόλογες εταιρείες, εγώ όμως, αυτές έχω χρησιμοποιήσει κατά το παρελθόν και μου έχουν δώσει πολύ καλά και πάνω από το αναμενόμενο αποτελέσματα.

Τα προϊόντα αυτά πωλούνται, σε σακούλες των 3-5-10 kg και άνω. Δεν υπάρχει πρόβλημα στο να τα ετοιμάσουμε, έχουν πολύ καλή απόδοση, χαμηλό κόστος και τέλος, βρίσκονται σε σφραγισμένους απόλυτα κάδους, άρα σε περίπτωση που περισσέψει μαλάγρα μπορεί άνετα να ξαναχρησιμοποιηθεί.

Ο σάκος αυτός με τη μαλάγρα, δένεται συνήθως στην πλώρη, σε βάθος, ανάλογο με το είδος των ψαριών που θέλουμε να ψαρέψουμε.

Συγκεκριμένα, τον τοποθετούμε:

α) στην επιφάνεια της θάλασσας, όταν θέλουμε να προσελκύσουμε σκουμπριά, γόπες, κοκάλια, κεφαλόποδα κλπ.,

β) στα μεσόνερα, για να προσελκύσουμε σκαθάρια και κυρίως μελανούρια,

γ) στο βυθό, για τα άλλα είδη ψαριών, που κυρίως είναι τα μεγάλα και αξιόλογα ψάρια, που μας ενδιαφέρουν.

Στην προκειμένη αυτή περίπτωση, που χρησιμοποιούμε, δηλαδή, μαλάγρα σε πλαστικό δίχτυ, πρέπει να πάρουμε ορισμένα μέτρα:

α) θα βάλουμε στο σκοινί που δένει το σάκο, μολύβια, με βάρος, από 0,5-4 kg, ανάλογα με το βάθος που ψαρεύουμε και τη δύναμη των ρευμάτων,

β) επειδή είναι πολύ πιθανόν να δεχθεί επιθέσεις αρπακτικών (σμέρνας, μουγκριών), που θα σκίσουν το πλαστικό δίχτυ, το μόνο αξιόλογο σύστημα, που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε, είναι να κλείσουμε το σάκο, σε ειδικούς μαλαγρωτές, από πλέγμα ανοξείδωτου χάλυβα, που βρίσκονται εύκολα στο εμπόριο.

Ωστόσο, για οικονομικούς κυρίως λόγους αλλά και για την χαρά της δικής σας δημιουργίας, σας προτείνω να κατασκευάσετε τη δική σας μαλάγρα.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ: 
Η βάση της μαλάγρας μας, πρέπει οπωσδήποτε, να είναι η σαρδέλα, στην οποία μπορούμε να προσθέσουμε ψωμί, λάδι σαρδέλας, αλεύρι, αλεσμένους αχινούς, εντόσθια άλλων ψαριών, άμμο και πίτουρα. Η πιο απλοϊκή μορφή της, που όμως παραμένει αποτελεσματικότατη, είναι η σαρδέλα, το χοντρό αλάτι και το πίτουρο. Τα επιπλέον συστατικά (εντόσθια ψαριών , σπασμένοι αχινιοί κλπ) που μπορεί να προστεθούν σε αυτά τα κύρια, βελτιώνουν τη μαλάγρα μας, αλλά δεν είναι καθοριστικής σημασίας.

Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, για να ετοιμάσουμε αυτό το μίγμα μαλάγρας, αυτό που πρέπει καταρχήν να κάνουμε, είναι να ψιλοκόψουμε ή να λιώσουμε τη σαρδέλα. Αυτό μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους αλλά, ο πιο αποτελεσματικός είναι με τη χρήση ενός ειδικού εργαλείου με λάμες, το οποίο τοποθετούμε σε ένα κοινό δρέπανο και έτσι, μπορούμε μέσα σε έναν πλαστικό κουβά, να αλέσουμε αποτελεσματικά τη σαρδέλα.

Αν θέλουμε το μίγμα μας ακόμη πιο πολτοποιημένο, περνάμε τις σαρδέλες από μια μηχανή του κιμά. Για τα βασικά συστατικά της μαλάγρας χρησιμοποιούμε: 8-10 kg σαρδέλας και προσθέτουμε χοντρό αλάτι σε αναλογία 1:1 (1kg αλάτι για κάθε κιλό μίγματος), πίτουρο (το οποίο βρίσκουμε στο super market).

Για να γίνετε σωστά το μαλάγρωμα πρέπει να καλύπτει και τα μεσόνερα και το βυθό.

Η μία λύση είναι να χρησιμοποιούμε ένα σάκο με μαλάγρα τον οποίον ρίχνουμε στα μεσόνερα και συγχρόνως, μια  συσκευή μαλαγρώματος (μαλαγρωτή) με λάμες, που την ρίχνουμε στα 4-5 μέτρα από το βυθό, αφού την έχουμε γεμίσει σαρδέλα.

Η δεύτερη λύση είναι να ρίξουμε χύμα στη θάλασσα, αρκετή ποσότητα από λιωμένες σαρδέλες, οι οποίες όμως σε κάθε περίπτωση, θα είναι χοντροκομμένες, ώστε να δημιουργήσουν ένα ίχνος αρκετά έντονο.

Ταυτόχρονα, με φρέσκιες σαρδέλες που έχουμε, θα τις κόβουμε σε μικρά κομμάτια και θα ρίχνουμε στη θάλασσα, μικρές ποσότητες (6-8 κομμάτια κάθε φορά). Αυτά θα πρέπει να πέφτουν μέσα στη θολούρα της μαλάγρας δεξιά και αριστερά από το σκάφος, ώστε να ψαρεύουμε πάντα μέσα σε έναν κώνο μαλάγρας.

Με αυτή την ασυνήθιστη τεχνική, διευρύνουμε την περιοχή μαλαγρώματος, προσελκύοντας και ψάρια που δε βρίσκονται ακριβώς στον άξονας πλώρης και πρύμνης του σκάφους και μας θυμίζει πολύ, την παρόμοια διαδικασία, που γίνεται στο DRIFTING, για το ψάρεμα επαναλαμβάνεται κατά τη διάρκεια όλης της ψαρευτικής δραστηριότητας, ώστε να επιτρέπει στα θηράματα να των μεγάλων οξοειδών (BIG GAME).

Η ανωτέρω διαδικασία, πρέπει να βρίσκουν πάντα το ίχνος της μαλάγρας σε περίπτωση που ο άνεμος έχει μετακινήσει το σκάφος από την αρχική του θέση.

Σε περίπτωση που τα ρεύματα είναι πολύ έντονα, θα χρησιμοποιήσουμε αναγκαστικά την πρώτη λύση των δύο μαλαγρωτών ( μεσόνερων και βυθού). Καταλαβαίνετε λοιπόν, ότι θα χρειαστούμε τουλάχιστον οχτώ (8) kg σαρδέλες για την πρώτη λύση μαλαγρώματος και πολύ περισσότερα για τη δεύτερη λύση.

Η ψυχή της τεχνικής αυτής είναι, κυριολεκτικά, το μαλάγρωμα, θεωρώντας ότι πρέπει να ψαρεύουμε πάντα , μέσα σε έναν κώνο από μαλάγρα.

ΑΓΚΥΡΟΒΟΛΗΣΗ ΣΚΑΦΟΥΣ:
Επίσης, ένα άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο, εκτός απ το μαλάγρωμα είναι η αγκυροβόληση του σκάφους. Πολύ σημαντικό, λοιπόν είναι να κάνουμε μία σωστή «ανάλυση του θαλάσσιου βυθού», ώστε η αγκυροβόλησή μας, να είναι ακριβής και καλά μελετημένη.

Η επιλογή του σημείου θα πρέπει να είναι κοντά σε μια βραχώδη πτώση του βυθού. Το σκάφος πρέπει να τοποθετηθεί, έτσι ώστε το ίχνος της μαλάγρας να ρέει, από το χαμηλότερο βάθος της ξέρας, μέχρι το σημείο με το μεγαλύτερο βάθος.

Στην πράξη, το σκάφος πρέπει να αγκυροβολεί, πάνω από το μέγιστο της κορυφής (ελάχιστο βάθος) στην ξέρα, και η μαλάγρα, πρέπει να ακολουθήσει μια πορεία που θα ακολουθεί την πτώση του βυθού.

 

ΑΡΜΑΤΩΣΙΑ ΤΟΥ LIGHT DRIFTING:

ΚΑΛΑΜΙΑ:
Τα καλάμια του light drifting, καλό είναι να μην είναι κάτω από 4 m, με ευαίσθητη κορυφή, αλλά και με μεγάλη αντοχή, καθώς, πολλές φορές θα απαιτηθεί να τραβήξουμε από το βυθό βαριά ψάρια με μεγάλη δύναμη. Επίσης, καλό θα ήταν, τα καλάμια να αποτελούνται από άνθρακα τελευταίας γενιάς, που να είναι σε θέση να κάμπτονται σε αρμονία με μια προοδευτική δράση, για να εξουδετερώνουν την πίεση σημαντικών ψαριών, όπως της παλαμίδας, του κυνηγού, της συναγρίδας, του φαγκριού κλπ.

Όταν πρωτοξεκίνησε η τεχνική, χρησιμοποιούνταν τα καλάμια καθετής, όμως σήμερα, υπάρχουν ιταλικές εταιρείες, οι οποίες κατασκευάζουν και διαθέτουν στην αγορά εξειδικευμένα και προσαρμοσμένα στην τεχνική αυτή, καλάμια.

Ιδανικό θα ήταν να προτιμήσετε και καλάμι με δυνατότητα, να συνδυάζεται με ανταλλακτικές κορυφές, πολύ ευαίσθητες και μακριές και μικρής κωνικότητας. Σήμερα, τα ακριβότερα μοντέλα, χρησιμοποιούν συνήθως, πολύχρωμες κορυφές, από υαλονήματα.

Σας αναφέρω χαρακτηριστικά, μερικά εξειδικευμένα καλάμια, για να πάρετε μία πρώτη άποψη, για το τι υπάρχει στην αγορά.

Το TKO LIGHT DRIFTING ROD COMPETITION 3000 όσο και το SUPERTAKO 4150 που διανέμονται από την Tecnofish, έδωσαν εξαιρετικά αποτελέσματα σε πρακτικές δοκιμές.

Επίσης, η μεγάλη εταιρεία Shimano έχει κατασκευάσει εξειδικευμένα καλάμια για το light drifting, όπως τα παρακάτω εικονιζόμενα: Vengeance TE Boat Light Drifting και το αρκετά προσιτό, Shimano Speedmaster ένα εργαλείο με εξαιρετικές ιδιότητες κάτω από πολλές απόψεις.

Επίσης αξιόλογα τα καλάμια της Colmic: Araton Pro και Raba Boron , τα οποία είναι ελαφριά, ισορροπημένα και με ασύγκριτη ευαισθησία.

Άλλο ένα καλάμι, για light drifting είναι το Trabucco Sea-Talisman.

Υπέροχη επίσης είναι, η σειρά καλαμιών GALACTIC, της Colmic τα οποία αντιπροσωπεύουν την απόλυτη ευελιξία. Στην πράξη, το εύρος χρήσης του, όπως το βάρος, το μήκος, η ευαισθησία και η ισχύς, είναι τόσο μεγάλα ώστε να προσαρμόζονται τέλεια σε όλες τις ανάγκες και σε όλα τα ψάρια που είναι αναπόφευκτα, σε χαμηλά και μεσαία βάθη.

Από την εμπειρία των ψαράδων, που ασχολούνται χρόνια με το “Drifting” έρχεται η νέα σειρά Drifting Force της Tubertini , η οποία περιέχει σε τρεις ράβδους όλες τις ανάγκες που μπορούν να συναντήσουν, όσοι ασκούν αυτή την τεχνική. Ελαφρότητα, ευελιξία , ευκολία χρήσης και αποθεματικό ισχύος είναι τα βασικά του χαρακτηριστικά. Όλα τα 3x Multi-Tip είναι εξοπλισμένα με τρεις κορυφές διαφορετικής ευαισθησίας και ισχύος. Οι οδηγοί τους είναι λεπτοί και ισχυροί, άριστης ποιότητας τιτανίου SiC, με πολύ μικρό βάρος και μη αλλοιώσιμοι στο θαλάσσιο περιβάλλον.

Άλλο ένα, επίσης, εξειδικευμένο καλάμι, είναι το Trabucco Gore Sea Power Strong.

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ:
Ο μηχανισμός, πρέπει να είναι δυνατός και αξιόπιστος, 5.000-10.000, ώστε να μη βαραίνει πολύ το σύνολο και να μην κουράζει υπερβολικά τον ψαρά και επίσης να έχει ικανοποιητική σχέση περιστροφής, αλλά με μακριά μανιβέλα, ια να μας κάνει πιο εύκολο το χειρισμό και την ανάκτηση.

Ενδεικτικά, σας αναφέρω, τα εξαιρετικά Shimano, Shimano Aero Technium 10000 XSC, Aerlex 8000 PG ή Ultegra XSC 10000 ,της σειράς Technium ή Power Aero, τα οποία έχουν ενσωματώσει, το πολύ χρήσιμο για την τεχνική, σύστημα αντεπιστροφής, όπως επίσης και το κορυφαίο για μένα και αρκετά οικονομικό για την ποιότητα του Penn battle II 5000 (χωρίς όμως σύστημα αντεπιστροφής).

Το καρούλι του μηχανισμού, είναι προτιμότερο, ίσως, να το γεμίσουμε με πετονιά, άριστης ποιότητας, κατά προτίμηση no memory και όχι από νήμα, που είναι λιγότερο κατάλληλο, για τη «μαλακή» και φυσική παρουσίαση του δολώματος. Σε γενικές γραμμές, η πετονιά (μάνα), θα έχει διάμετρο 0,35 mm.

Όμως, δεν θέλω να σας αποκλείσω, το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσετε και τα τελευταίας γενιάς νήματα, των κορυφαίων ιαπωνικών εταιρειών, καθώς πρέπει να έχουν μία «μεταξένια» υφή, ώστε να γίνεται, όσο το δυνατόν, καλύτερη η παρουσίαση του δολώματος. Θα προσανατολιστούμε, δηλαδή, στα κορυφαία ιαπωνικά, οχτάκλωνο, πολύχρωμα νήματα.

Αν και όπως σας είπα η πετονιά δίνει μια καλύτερη και πιο φυσική παρουσίαση του δολώματος έχει ένα μεγάλο μειονέκτημα, μετά από μεγάλη πίεση που θα της ασκηθεί από ένα αξιόλογο θήραμα κατσαρώνει (βιρινιάζει). Εγώ προσωπικά χρησιμοποιώ οχτάκλωνο Ιαπωνικό νήμα κορυφαίας ποιότητα καθώς το γεγονός μόνο της καλύτερης παρουσίασης του δολώματος δεν με πείθει να αποχωριστώ το νήμα που το χρησιμοποιώ σε κάθε τεχνική ψαρέματος από το σκάφος.

Η μοναδική τεχνική από το σκάφος που αναμφισβήτητα είναι μονόδρομος η χρησιμοποίηση πετονιάς, είναι το ψάρεμα καθετής με καλάμι Bolognese!!!

SHOCK LEADER:
Στην περίπτωση που χρησιμοποιήσουμε νήμα, είναι απαραίτητο να δέσουμε και ένα κομμάτι πετονιάς, με μήκος δέκα (10) m περίπου, άριστης ποιότητας, διαμέτρου 0,40-0,50 mm.

ΑΡΜΑΤΩΣΙΑ:
Η αρματωσιά μας, θα στηρίζεται σε δύο είναι οι βασικές κατασκευές:

Ένα μακρύ, μονάγκιστρο παράμαλλο, μήκους περίπου 2 m, fluorocarbon, που θα το προτιμήσουμε από το κοινό νάιλον, όχι μόνο επειδή είναι αόρατο, αλλά κυρίως, επειδή είναι πιο ανθεκτικό στην τριβή, όταν έρχεται σε επαφή με τα δόντια σαρκοφάγων θηραμάτων. Η διάμετρός του θα ποικίλει, από 0,20-0,30 mm αν ψαρεύουμε κυρίως για σκαθάρια και ψάρια του βυθού μέχρι 0.40 αν στην περιοχή υπάρχουν συναγρίδες και φαγκριά.

Το αγκίστρι στο τέλος του παράμαλλου, πρέπει να έχει, σχετικά κοντό στέλεχος, να είναι γερό, με αρκετά μεγάλο άνοιγμα και χημικά επεξεργασμένη αιχμή και το μέγεθός του θα κυμαίνεται, στις περισσότερες περιπτώσεις, από 6-2. Το παράμαλλο αυτό, θα το συνδέσουμε στη μάνα του μηχανισμού ή στο shock leader, ανάλογα, με ένα μικρό στριφτάρι και παραμάνα, άριστης ποιότητας πάνω από το οποίο θα βάλουμε μια μικρή χάντρα για προστασία του κόμπου.

Το μονό αυτό παράμαλλο, δουλεύει τέλεια, με αγκυροβολημένο το σκάφος και χωρίς ρεύμα. Στο light drifting, πρέπει στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το σκάφος να είναι αγκυροβολημένο και κατά προτίμηση, επειδή τα δολώματα, δεν πρέπει να επηρεάζονται από την κίνηση του σκάφους, καλό θα ήταν, να ρίξουμε δύο άγκυρες, ώστε το σκάφος, να είναι παράλληλο με το φρύδι της ξέρας.

Στην περίπτωση λοιπόν αυτή, το ψάρεμα είναι πολύ απλοποιημένο, καθώς, το μόνο που έχουμε να κάνουμε, είναι να αφήσουμε την αρματωσιά, στο κάθετο της βάρκας, μόνο με το στριφτάρι και την παραμάνα και με την γέφυρα του μηχανισμού ανοιχτή ώστε η πετονιά να βγαίνει ελεύθερα από την μπομπίνα και το δόλωμα να μπορεί να κολυμπάει μεφυσικό τρόπο στο ρεύμα.

Όσο το καλάμι ψαρεύει (και καλό θα ήταν να είχαμε 3-4 καλάμια , πρέπει να διατηρείτε κατά προτίμηση οριζόντια στο σκάφος ώστε με μεγαλύτερη ευκολία να γίνετε η έξοδος της πετονιάς από τον μηχανισμό. Σε περίπτωση τσιμπήματος το νάιλον η το νήμα θα φύγει αποφασιστικά δείχνοντας μας την παρουσία του θηράματος που θα αγκιστρωθεί μόνο του.

Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν το μεγαλύτερο πλεονέκτημα στο παράμαλλο αυτό είναι απλότητα και λεπτότητα του.

Για να διατηρούνται το καλάμι η τα καλαμιά σε οριζόντια θέση υπαρχουν πολύ χρήσιμες και πρακτικές καλαμοθήκες στο εμπόριο για τον σκοπό αυτό – δείτε την παρακάτω φωτό.

Όπως διαβάζετε λοιπόν χρησιμοποιούμε ένα παράμαλλο εντελώς χωρίς ερμάτισμα, ώστε να κινείται ελεύθερα στο ρέμα και μέσα στα ίχνη της μαλάγρας. Αυτή η περίπτωση όμως, πρέπει να θεωρηθεί ακραία καθώς πάντα θα υπαρχουν κάποια σχετικά ρέματα που θα μας παρασύρουν το παράμαλλο μακριά από την καθετή του
σκάφους και εν συνεπεία και από την μαλάγρα μας.

Στην προκειμένη αυτή περίπτωση όταν θέλουμε να ψαρέψουμε με ελάχιστο ερματισμό θα χρειαστούμε μια σειρά από δαγκωτά μολυβάκια που χρησιμοποιούνται και στην εγκλητική τεχνική (μεγέθη AAA, BB , SSG) που θα τα τοποθετήσουμε στην αρματωσιά για να επιτύχουμε την καλύτερη παρουσίαση της λαμβάνοντας σαφώς υπόψη μας και το βάρος του δολώματος.

Αν πάλι τα ρεύματα είναι λίγο πιο ισχυρά θα χρειαστούμε ένα απόθεμα μολυβιών μικρού μεγέθους από 1-15 gr, που να μπορούμε εύκολα να τα εναλλάσσουμε. Τα παραπάνω βαρίδια είναι κατάλληλα για να εξερευνούμε βάθη από 40-50 μέτρα και θα τα τοποθετήσουμε στην μάνα με μια απλή και πρακτική παραμάνα.

Μια άλλη περίπτωση είναι να θέλουμε να ψαρέψουμε το μονό παράμαλλο σε άμεση επαφή με τον βυθό για να ψαρέψουμε συναγρίδες και φαγκριά. Τότε θα χρησιμοποιήσουμε μολύβια από 50- 250 γραμμάρια ανάλογα με το ρέμα και την κλίση της πετονιάς , λαμβάνοντας υπόψη ότι το δόλωμα πρέπει να ψαρεύει εκεί όπου πέφτει η μαλάγρα. Για να μειώσουμε το βάρος την στιγμή του τσιμπήματος θα μοντάρουμε την αρματωσιά του μολυβιού με ένα στριφτάρι με παραμάνα .

Αναφέρω αρματωσιά του μολυβιού καθώς το μολύβι θα είναι δεμένο στην παραμάνα με ένα κομμάτι πετονιάς από πενήντα (50) cm για αμμώδεις βυθούς μέχρι εκατόν πενήντα (150) cm για βυθούς μεποσειδωνία, καθώς πρέπει να ψαρεύει πάνω από τα εμπόδια του βυθού! Ένα άλλος πολύ έξυπνος βολικός και αποτελεσματικός τρόπος ερματίσματος της αρματωσιάς και αυτό που σας προτείνω εγώ, είναι να χρησιμοποιήσετε το μολυβόσυρμα. Είναι απίστευτο εξάρτημα, καθώς μας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε μικρά σπιράλ ακριβώς πάνω από το στριφτάρι με ποικίλο βάρος και μήκος.

Επίσης και οι μικρές τορπίλες είναι μια καλή εναλλακτική λύση, τις οποίες θα τροποποιούμε ανάλογα με τις συνθήκες. Άλλο ένα πολύ αποτελεσματικό τέχνασμα είναι, να τοποθετήσετε και ένα μικρό φλοτεράκι στη μέση του παράμαλλου, ώστε να το κάνετε να κυματίζει όσο πιο φυσικά γίνετε στο ρεύμα.

Το κλασικό και γνωστό μας διπλαράκι, το οποίο θα χρησιμοποιήσουμε σε συνθήκες έντονου ρεύματος και με τα ψάρια περισσότερο διατεθειμένα να τραφούν. Με φελλό στο ρεύμα, άλλη μια αρματωσιά, που έχει εκπληκτικά αποτελέσματα, κυρίως, όταν τα ψάρια σηκώνονται από το βυθό για να τραφούν (που συμβαίνει πολλές φορές με τα σκαθάρια), είναι με περαστό φελλό. Με λίγα λόγια, εξασκούμε μια δυναμική παραλλαγή του Bolognese.

Η ίδια σκέψη, αλλά με διαφορετικό εξοπλισμό. Στην περίπτωση αυτή, θα τοποθετήσουμε στη μάνα έναν περαστό φελλό 100 gr και ένα μολύβι 80 gr και δύο περαστά. Βασικά κρατάμε, την ίδια αρματωσιά του μονού παράμαλλου που αναφέραμε, εισάγοντας στη μάνα το φελλό και τα μολύβια, δεν υπάρχει καμία άλλη διαφοροποίηση. Ρίχνουμε την αρματωσιά μας στο νερό, μετρώντας τα μέτρα του βυθού, όπως φαίνονται στο βυθόμετρο, έπειτα, μπλοκάρουμε τον περαστό φελλό με ένα στόπερ ώστε να ψαρεύουμε 3-5 μέτρα από τον βυθό.

Όπως βέβαια καταλαβαίνεται η τεχνική αυτή δεν μπορεί να ασκηθεί σε πολύ μεγάλο βάθος ούτε όταν επικρατούν έντονα ρεύματα.

ΔΟΛΩΜΑΤΑ:

ΔΟΛΩΜΑ ΣΑΡΔΕΛΑ:

Το κύριο δόλωμα στην τεχνική αυτή είναι η σαρδέλα, στην οποία έχουμε αφαιρέσει το κεφάλι. Το πιο αποτελεσματικό σύστημα δόλωσης συνίσταται, στο να περάσουμε με μια βελόνα δόλωσης, την ελεύθερη άκρη του παράμαλλου (χωρίς τα αγκίστρια) και να τα τραβήξουμε, μέχρι τα αγκίστρια να μπουν μέσα στη σαρδέλα. Εάν δεν είμαστε διατεθειμένοι να μπούμε σε αυτή τη διαδικασίας δόλωσης, ή δεν έχουμε την κατάλληλη βελόνα, μπορούμε να δολώσουμε τη σαρδέλα, χωρίς να περάσουμε το παράμαλλο από το εσωτερικό της, με τα αγκίστρια στο εξωτερικό, στερεώνοντας το παράμαλλο στην ουρά της με πλαστικό νήμα.

Αυτοί οι τρόποι δόλωσης είναι για μεγάλα θηράματα βυθού (αξιόλογα φαγκριά, συναγρίδες, ροφούς κλπ.) και συνοδεύεται από αγκίστρια μεγέθους 1/0- 2/0, στερεωμένα 3 cm περίπου, το ένα από το άλλο.

  • Ανάποδο δόλωμα, το ανάποδο δόλωμα είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση, η πιο αποτελεσματική μέθοδος να χρησιμοποιήσουμε τη σαρδέλα, καθώς επιτρέπει την γρήγορη και αποτελεσματική διασπορά στο νερό, του λαδιού που περιέχει. Δημιουργεί έτσι, άμεσα αποτελέσματα προσέλκυσης. Το προτιμούνε όλα τα ψάρια, και αν είναι καλοφτιαγμένο έχει καλή πρόσφυση στο αγκίστρι, κατά τη βύθισή του. Κατασκευή του δολώματος αυτού: αφού αφαιρέσουμε το κεφάλι και τη ραχοκοκαλιά, με τη βοήθεια μια βελόνας δόλωσης, θα περάσουμε το φιλέτο της σαρδέλας γυρισμένο μέσα έξω στο αγκίστρι, το οποίο στη περίπτωση αυτή θα είναι μακρύλαιμο και με το ανάλογο μέγεθος. Για να κάνουμε το δόλωμα πιο συμπαγές και ανθεκτικό, θα το τυλίξουμε με το ειδικό ελαστικό νήμα, προσέχοντας να αφήσουμε την αιχμή του αγκιστριού έξω από το δόλωμα. Επειδή η ψίχα της σαρδέλας θα είναι στραμμένη προς τα έξω, ναι μεν ο δόλος της σαρδέλας αντέχει να κατέβει στο βυθό, αλλά χάνει πολύ γρήγορα την αποτελεσματικότητά του, καθώς εύκολα στεγνώνει από τα υγρά του και τα λάδια, μη έχοντας το εξωτερικό δέρμα να τα προστατεύει και από την άλλη βέβαια, δέχεται πιο εύκολα τα τσιμπήματα από τα μικρόψαρα. Όταν λοιπόν, έχουμε τη σαρδέλα δολωμένη με αυτό τον τρόπο, πρέπει ανά τακτά διαστήματα να την αλλάζουμε.
  • Δόλωμα πούρο, εδώ χρησιμοποιούμε μόνο τη μισή σαρδέλα, αφού προηγουμένως την έχουμε κάνει φιλέτο και το δόλωμα αυτό, το αποκαλούμε «πούρο». Η κατασκευή του είναι, μια μικρή ποσότητα αναποδογυρισμένης σαρδέλας, κατά μήκος του λαιμού του αγκιστριού, που μεγάλη προσοχή το τυλίγουμε αρκετές φορές και σφιχτά με ελαστικό νήμα, φτιάχνοντας έτσι, ένα αρκετά συμπαγές και κυλινδρικό δόλωμα που αντέχει αρκετά και στα τσιμπήματα και κατά το κατέβασμα στο βυθό. Είναι ένα εξαιρετικό δόλωμα για σαργούς, σκαθάρια και άλλα αρπακτικά και μπορούμε το ίδιο δόλωμα να το χρησιμοποιήσουμε αρκετές φορές, σε αντίθεση με το ανάποδο δόλωμα.
  • Δόλωμα σε τάκους, ιδανικό δόλωμα για το ψάρεμα μικρών ψαριών και ασφαλώς πιο εύκολο από τα προηγούμενα, στην κατασκευή. Κατασκευάζεται, καθαρίζοντας ουσιαστικά σε φιλέτο τη σαρδέλα και με ένα πολύ κοφτερό μαχαίρι κόβουμε τη σαρδέλα σε κομμάτια των 2-4 cm. Ως δόλωμα στο αγκίστρι είναι αποτελεσματικό για σαργούς, σκαθάρια, μελανούρια, σαφρίδια, κολιούς κλπ. Στην περίπτωση αυτή, και επειδή, με το πρώτο τσίμπημα κινδυνεύει άμεσα να αποσπαστεί από το αγκίστρι, η ευαισθησία του καλαμιού είναι καθοριστική, γιατί το κάρφωμα πρέπει να είναι άμεσο και αποφασιστικό.
  • «Γεμιστό» δόλωμα, αυτό το δόλωμα είναι πολύ ελκυστικό και αποτελεσματικό, καθώς έχει στο εσωτερικό του, μία μικρή ποσότητα μαλάγρας. Κατασκευάζεται αφού καθαρίσουμε σε φιλέτα μια ολόκληρη σαρδέλα προσθέτουμε μια μικρή ποσότητα μαλάγρας, πάντα με βάση τη σαρδέλα και αναποδογυρίζουμε το σύνολο γύρω από το αγκίστρι, όπου και το συγκρατούμε με αρκετές στροφές από ελαστικό νήμα. Όταν αυτό αφεθεί προς το βυθό, απελευθερώνει σταδιακά το περιεχόμενό του, δημιουργώντας ένα αρκετά ελκυστικό και αποτελεσματικό ίχνος οσμής.

ΔΟΛΩΜΑ ΚΑΛΑΜΑΡΙ:

Το καλαμάρι, όπως και η σαρδέλα θεωρείται κλασικό δόλωμα για το light drifting. Καθώς ακόμα και νεκρό ή και κατεψυγμένο, δεν παύει να έχει μεγάλη αποτελεσματικότητα. Επίσης, ένα μεγάλο πλεονέκτημα του καλαμαριού, είναι η αντοχή του στα τσιμπήματα και στο θαλάσσιο περιβάλλον. Προσελκύει τα περισσότερα από τα ψάρια του light drifting, όπως λυθρίνια, σκαθάρια, ψάρια του βυθού και ψάρια των μεσόνερων.

Όπως και τα περισσότερα δολώματα, χρειάζεται μια ελάχιστη επεξεργασία, πριν το δολώσουμε, καθώς, μερικά μέρη του σώματός του είναι πολύ πιο αποτελεσματικά από άλλα. Το περίεργο είναι, ότι τα μέρη αυτά (τα λιγότερο κατάλληλα), δυστυχώς είναι αυτά που οι ψαράδες θεωρούν τα καλύτερα.

Παραδείγματος χάριν, με την πρώτη ματιά, τα πλοκάμια φαίνονται καλύτερα, όμως είναι το πιο σκληρό σημείο του καλαμαριού και τα ψάρια το προτιμούν λιγότερο.

Η κατεργασία του καλαμαριού περιλαμβάνει τα εξής: Χωρίζουμε σωστά τα μέρη ενός καλαμαριού με ένα ψαλίδι, με το οποίο κόβουμε τη σακούλα του. Αφού την ανοίξουμε, αφαιρούμε τα εντόσθια, μαζί με το κεφάλι, τα οποία μας είναι άχρηστα για το ψάρεμα του λυθρινιού τα οποία όμως σε καμιά περίπτωση δεν πετάμε όπως θα σας εξηγήσουμε παρακάτω. Όμως εδώ συμβαίνει το οξύμωρο, καθώς ναι μεν τα σημεία αυτά δεν είναι τα κατάλληλα για μικρά σπαριδή, είναι όμως, τρομερά αποτελεσματικά, δηλαδή το κεφάλι με τα εντόσθια, αν ψαρεύουμε πολύ μεγάλα λυθρίνια και σκαθάρια, ή ακόμη και συναγρίδες.

Στην περίπτωση αυτή, το σύνολο εντόσθια και κεφάλι, τα δολώνουμε σε αγκίστρι νούμερο 1, ως νούμερο 1/0. Ξεκινώντας τη δόλωση του αγκιστριού από τα εντόσθια και καταλήγοντας στα μάτια. Τα εντόσθια από μόνα τους είναι ένα θαυμάσιο δόλωμα, για τα ψάρια των μεσόνερων, όπως επίσης και για λυθρίνια και σκαθάρια στο βυθό. Αυτό που δεν γνωρίζουν πολύ είναι ότι και τα εντόσθια του καλαμαριού από μόνα τους, δηλαδή χωρίς το κεφάλι, είναι ένα από τα καλύτερα δολώματα για τσιπούρες και σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα δεν θέλει ούτε χτύπημα ούτε αλάτισμα ούτε καθάρισμα!

Όμως επειδή είναι πολύ μαλακό θα χρησιμοποιήσουμε και στην περίπτωση αυτή το ελαστικό νήμα για να το πιάσουμε σταθερά στο αγκίστρι. Όπως λοιπόν καταλαβαίνετε το καλαμάρι μπορεί να χαρακτηριστεί ένα «πλήρες» δόλωμα καθώς τίποτα δεν πετιέται πλην της εξωτερικής του πέτσας!

Ενώ το καλύτερο μέρος του καλαμαριού ως δόλωμα, για τα περισσότερα ψάρια τη καθετής, είναι το σώμα του, στο light drifting, είναι το σύνολο εντόσθια και κεφάλι όπως προανέφερα. Αν όμως χρησιμοποιήσουμε ένα μεγάλο φιλέτο από το σώμα του καλαμαριού, θα πρέπει να κάνουμε το δόλωμα πιο άσπρο και πιο μαλακό. Θα χρησιμοποιήσουμε λοιπόν, ένα ξύλο κοπής και έναν «κόπανο» κρέατος. Τοποθετούμε λοιπόν το καλαμάρι, πάνω στη σανίδα κοπής και το κοπανάμε προσεκτικά, μέχρι να γίνει σχεδόν διάφανο. Κατόπιν, με ένα καλό ψαλίδι ή προτιμότερα με έναν κόφτη, θα το κόψουμε λωρίδες, διαφόρων διαστάσεων, ανάλογα με τα αγκίστρια που χρησιμοποιούμε.

Υπέροχος δόλος, ισάξιος μπορούμε να πούμε της σαρδέλας και του συνόλου εντόσθια και κεφάλι, είναι ο γόνος καλαμαριού, που είτε φρέσκος είτε κατεψυγμένος, έχει εκπληκτικά αποτελέσματα σε όλα τα ψάρια, που μπορούμε να ψαρέψουμε με αυτή την τεχνική. Επίσης, με έντονο ρεύμα, τα πιο ευμεγέθη δολώματα, θα προσφέρουν μεγαλύτερη βύθιση και αντίσταση στο νερό.

Στην περίπτωση αυτή, δε θα χρησιμοποιήσουμε λωρίδες καλαμαριού ή φιλέτα σαρδέλας, αλλά, ολόκληρη τη σαρδέλα, με τους τρόπους που έχω αναφέρει ή το κομμάτι (τάκος) της σαρδέλας ή η διπλή δόλωση με γόνο καλαμαριού, εφόσον ψαρεύουμε με δύο παράμαλλα. Η τακτική αυτή, θα φανεί ιδιαίτερα αποτελεσματική, και θα μας χαρίσει φαγκριά, σαργούς και σκαθάρια σημαντικού μεγέθους.

ΖΩΝΤΑΝΑ ΨΑΡΙΑ:

Τα ζωντανά ψάρια είναι και η μόνη μας επιλογή που διαφοροποιείται ριζικά από την καθετή. Ζωντανά ψάρια είναι σίγουρα η επιλογή που χρησιμοποιούμε, όταν προσπαθούμε να πιάσουμε ένα αρπακτικό όπως η συναγρίδα.

ΗΛΕΚΡΟΝΙΚΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ:

Τα ηλεκτρονικά όργανα του σκάφους, αν είναι μια φορά απαραίτητα στο ψάρεμα της καθετής, της συρτής, του jigging και άλλων τεχνικών ψαρέματος από το σκάφος, για το light drifting είναι άκρως απαραίτητα.

Απαραίτητο όλων βέβαια , το βυθόμετρο, που θα προτιμήσουμε να είναι, όσο το δυνατόν τελευταίας τεχνολογίας, ώστε να έχουμε μεγαλύτερη και καλύτερη αναπαράσταση του βυθού. Ιδιαίτερα, αν ο βυθός είναι άγνωστος σε μας. Τα τελευταία χρόνια, υπήρξε μία αλματώδης τεχνολογική εξέλιξη στον τομέα των βυθομέτρων.

Έχουμε φτάσει στο σημείο της 3D αναπαράστασης του βυθού, διευκολύνοντάς μας τρομερά, στο να κατανοήσουμε τη μορφολογία μίας ξέρας και εν γένει ενός βυθού. Επίσης, απαραίτητο όργανο είναι ένα GPS plotter, το οποίο θα μας καθοδηγήσει στο σημείο της ψαρευτικής μας δραστηριότητας, όπως επίσης θα μας δώσει τη δυνατότητα να εξερευνήσουμε και να αποθηκεύσουμε νέα σημεία ψαρέματος.

Πολλοί μανιώδης ψαράδες του Light Drifting χρησιμοποιούν ακόμη και κάμερα, που είναι τ τελειότερο όργανο για να μας δώσει ακριβή απεικόνιση του βυθού, χωρίς κανένα περιθώριο λάθους! Σήμερα, στο εμπόριο μπορούμε να βρούμε εκπληκτικές κάμερες, τις οποίες μπορούμε να ρίξουμε και να ρυμουλκήσουμε με το σκάφος, μέχρι τηλεκατευθυνόμενα ρομπότ, που ελέγχονται από την επιφάνεια.

Δεν θα παραλείψουμε βέβαια και τους παλιούς ναυτικούς χάρτες, ιδιαίτερα, του αγγλικού ναυτικού, όπου εκτός από ξέρες, μας δείχνουν και σημεία ναυαγίων. Αυτά τα εργαλεία, τα τελευταία χρόνια, εδραιώνονται όλο και περισσότερο στις συνήθειες των ψαράδων, καθώς οι διαστάσεις τους, αλλά και το κόστος τους μειώνονται συνεχώς.

ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΚΑΙ ΘΗΡΑΜΑΤΑ:

Παρότι το light Drifting μπορεί να εφαρμοστεί σε πολλούς διαφορετικούς τύπους βυθού είναι σαφές ότι τα καλύτερα αποτελέσματα τα φέρνει στις μεγάλες βραχώδεις ξέρες οι οποίες χαρακτηρίζονται από μεγάλες και συνεχείς αυξομειώσεις του βυθού. Οι περιοχές αυτές συνήθως συναντούνται σε βάθηαπό 15 έως 50 μέτρα όπου δημιουργούνται και οι ιδανικές συνθήκες για την παρουσία των κυριότερων θηραμάτων μας σαργοί , φαγκριά, καπόνια , τσιπούρες, σκαθάρια, συναγρίδες ,ροφοί κλπ

Γιώργος Τριλίβας

Ομάδα στο Facebook ΨΑΡΕΜΑ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

Πρωτότυπο εδώ